ජීවිතය

ඉටි පහනක් දෝ මා
නිවී නිවී දැවෙනා
දැවි දැවී නිවෙනා

ඉකිබිදින හදවතක්

සිනාසෙන්නට වරමි යදිනා
ඉකිබිදින හදවතක්
නොහදුනන සිතක් ළග
නැවතිලා මොහොතකට
අයැද සිටිය ද
මහමෙරක්වන් සෙනෙහස් බිදක්
සෙනෙහෙ නොහදුනන ඒ සිත
කෙසේනමි පිහිටක් වන්න ද
ඉකිබිදින ඒ පුංචි හිතට!

ඔබෙි දෙනෙත

දෙනෝ දහසක් දෙනෙත් මගහැර
ඔබෙි දෑසම පැතූ මා හට
හිමි වුනා ඔබෙි ඔය දෑස
ඉතින් තව කුමක් මම
පතනෙමිද මෙලොව තුල
ඔබ නෙතග සදාරැදෙනා
තුටු සිනාවක්ම මිස

එන්න වස්සානය වී

කල්ප යුග පැවති
නියං කල නිමාකොට
මෙි පාඑ කතරෙහි
යලිත් මල් පූදින්න
ඉරිතැලුණු සිත් බිමට
සෙනෙහෙ දිය ඉසින්නට
වස්සානයක් වී
ඔබ එන්න මා ලොවට